Tekst door Maaike Broekhuijsen

Hedon is nog half leeg zodra ik binnen loop. Zo vaak spelen er geen grotere namen uit de emo/pop-punk scene in Zwolle. Maar Brand New speelt voor het eerst in acht jaar weer in Nederland. Ik had het drukker verwacht.

The Front Bottoms

Al is het duidelijk dat ze voor de meeste mensen nog onbekend zijn, is de folk-indie-punk van deze vier jongens aanstekelijk. Ze geven een enthousiaste show, waar het publiek goed op reageert. Tijdens de wat bekendere nummers, zoals “Twin Size Matress” en “Au Revoir”, zingen een aantal mensen vooraan mee. Tijdens andere nummers staan er een aantal mensen te dansen of wordt er meegeklapt. Ze zullen deze avond zeker wat nieuwe fans hebben gekregen.

Brand New

Langzaam maar zeker stroomt de zaal voller tot een gezellige drukte. Het is Zwolle, het is een dinsdagavond, niet de meest voorspelbare plek of makkelijke dag. Het publiek lijkt te bestaan uit de jongens en meiden die met bands als Brand New zijn opgegroeid, het zijn dezelfde tieners, alleen nu een aantal jaar ouder. Om iets over half negen gaan de lichten uit. De eerste akkoorden vallen. Brand New betreed het podium, opent met “Vices”, om direct door te gaan in “Gasoline”. Voor mij zijn het nieuwere nummers, al zijn ze allang niet meer zo nieuw. Het gros van het publiek lijkt hetzelfde te denken. Pas tijdens “The Shower Scene” komt iedereen echt op gang. Mensen beginnen mee te zingen en er ontstaat zelfs een heel schattige pit.

Vanaf hier zijn het vooral oudere nummers die worden gespeeld. Nummers die iedereen die met de band is opgegroeid wel kent. “Okay I Believe You But My Tommy Gun Don’t”, “The Quiet Things That No One Ever Knows”, “Seventy Times Seven”: ze komen allemaal voorbij. Ook de nummers van de laatste twee platen komen voorbij, zoals “Guernica”, “Jesus Christ” en “Degausser”. De band klinkt strak, er wordt amper tussen de nummers door gepraat. Het publiek reageert enthousiast wanneer zanger Jesse Lacey laat vallen dat ze aan hun vijfde album werken.

Aan het eind van de show herinner ik me weer waarom ik vroeger zo’n fan van deze band was. Het was een goede show, een van de vele bands die ik mijn vrienden die naar Groezrock gaan zal aanraden om niet te missen.


Met dank aan Jeroen Keers

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.