Tekst door Tim van Beek / foto’s door Chantal Tak

Wat staat ons een heerlijke avond te wachten. Het is tijd om af te reizen naar Tivoli de Helling voor een avondje folkpunk van de altijd sympathieke en vrolijke Frank Turner. En wie kan hem beter supporten dan Neerlands eigen Tim Vantol.

Tim Vantol: Optreden met een knipoog
Terwijl de zaal langzaamaan vol begint te lopen komt Vantol op. Het publiek lijkt in het begin een beetje kritisch, maar de akoestische punkrocker weet het publiek vlug naar zijn hand te zetten met zijn lekkere aanstekelijke muziek en komische intermezzo’s tussen de nummers door. Duidelijk mag zijn dat hij een kleine, maar harde kern heeft meegenomen die ieder nummer vrolijk meebrult, als hij zelf weg stapt van zijn microfoon om zich speciaal tot dit deel van het publiek te richten, kan de sfeer eigenlijk al niet meer kapot. Halverwege de set breekt hij nog een snaar, maar dit houdt hem duidelijk niet tegen. Na een snelle switch om de snaar te vervangen speelt hij weer vrolijk verder. Van het dansen en springen tot de emotionele nummers, het hele optreden kwam goed aan bij het publiek; het perfecte opwarmertje voor Turner.

Frank Turner: Feest, feest en nog eens feest
Daar heb je hem wel! Frank Turner, met aan zijn zijde uiteraard The Sleeping Souls, maar wacht eens… Frank heeft zijn karakteristieke gitaar niet om! Nee, de dokter was het er niet mee eens dat Turner vanavond gitaar gaat spelen, maar rebelletje dat het is, negeert hij dit advies natuurlijk ook voor een nummertje. Het eerst gespeelde nummer is het welbekende “I Still Believe” en de avond is niet meer stuk te krijgen. Wat volgt is een uur en drie kwartier van puur feest, meeschreeuwen, meeklappen, meespringen en eigenlijk alles wat er maar mee valt te doen met de vrolijke artiesten op het podium. Zelden heb ik zo’n sfeer gevoeld in een zaal als vanavond in Tivoli. Dit allereest te danken aan het publiek, wat er duidelijk zin in had, daarnaast aan Vantol die iedereen lekker opgewarmd had, maar ook zeer zeker aan Turner zelf. Wat een energie heeft die kerel op het podium, maar nooit enige vorm van autoriteit. Grapjes tussendoor, een liedje in het Nederlands, een dansende band, het kon allemaal vanavond. Een avond om nooit, maar dan ook nooit meer te vergeten. Bedankt, Frank!

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.