Door Sebastiaan van den Bovenkamp

Het gaat hard met Wasted Bullet. De Tilburgse metalcoreband speelde onder meer op befaamde festivals als Jera On Air en de Nederlandse editie van de Vans Warped Tour. Recent trad de band ook toe tot de gelederen van Suburban Records, de Haarlemse thuisbasis van bands als John Coffey. General manager Bart Wismans voorspelt een grote toekomst voor de vijfkoppige band. Ze zouden de potentie hebben een nieuwe standaard in hardcore en metalcore neer te zetten. Maar wat onderscheidt Wasted Bullet van de rest? In gesprek met vocalist Robbert van Caem proberen we hier een antwoord op te vinden.

Gefeliciteerd met de platendeal bij Suburban Records. Hoe is de deal tot stand gekomen?
We hebben een tijdje geleden, na de UpComing-tour, bij het Rotterdamse boekingskantoor Rock ’n Roll High School getekend. Met hem zijn we een beetje gaan spitballen wat de bedoeling is met de nieuwe plaat. Toen we in april bij hem tekenden, hadden we de plaat eigenlijk al af. We hebben een beetje rondgekeken en toen kwam Suburban eruit als een van de eerste opties naar vore, omdat ze niet alleen maar bands in ons genre hebben en toch ook best wel een gevestigde naam binnen Nederland zijn. Toen zijn we ons een beetje gaan focussen op Suburban en hebben ze onze plaat toegestuurd. Daarna zijn we op gesprek geweest en dat was eigenlijk alleen maar positief. Ze waren heel enthousiast. Het ging eigenlijk heel makkelijk.

General manager Bart Wismans ziet in jullie, en ik citeer, “de potentie om een nieuwe standaard in hardcore” neer te zetten. Welke standaard bedoelt hij hiermee volgens jullie?
Goede vraag. Ik weet in ieder geval dat Bart heel enthousiast over ons is. Ik denk dat hij daarmee bedoelt dat wij niet per se binnen het genre hardcore, metalcore of hoe je het ook wilt noemen, passen. Niet alleen qua imago, maar ook qua muziek. We spelen geen hapklare metalcore of standaard hardcore. Het is een mix met heel veel heavy metal en ook gewoon metal. Ik denk dat hij daarop doelt. Anders dan anderen binnen het hardere genre.

Wat bedoel je precies met “anders”?
We zien dat we onszelf minder vasthouden aan clichés die je in de muziek vaak terughoort. We hebben eigenlijk niet heel veel moshstukken, of hoe je dat ook zou willen noemen. Muzikaal is het anders dan andere bands, het steekt anders in elkaar.

Niet zo voorspelbaar als andere bands?
Nee, precies. Dat willen we ook niet. We willen het muzikaal interessant voor onszelf houden en ook voor de luisteraar. We halen onze inspiratie uit allerlei verschillende bands van Aborted tot Biffy Clyro of een Thrice. Ik denk dat je dat allemaal terug hoort. Als overeenkomst hebben die bands dat ze een eigen geluid hebben, maar dat het voor de neutrale luisteraar toch goed te beluisteren valt. Een bepaalde toegankelijkheid. En toch jezelf blijven zonder bijvoorbeeld een heel gesmeerde Amerikaanse productie of via Autotune gecleanede vocals. Dat is wat wij proberen.

Veel metalcore- en hardcorebands zullen alleen naar deze genres luisteren. Creëren ze hiermee volgens jou een soort tunnelvisie?
Ja, dat denk ik zeker. Je kopieert misschien snel dingen van bands waar je tegenop kijkt. Eigenlijk wil je gewoon in die band spelen en hetzelfde doen. Waar wij ons heel erg mee bezig houden, is om een eigen stijl aan te houden. Vooral om niet te doen wat men verwacht. Ik denk dat we daar het maximale uit halen.

Leggen jullie daarmee niet een enorme druk op jezelf?
Ik denk dat mensen niet zo’n hoog verwachtingspatroon van ons hebben. Tenminste, dat is hoe ik het ervaar.

Op het nieuwe album “Elegy” beschrijven jullie de wereld zoals het er volgens jullie uitziet: grauw en lelijk. Waarom zo kritisch?
Het is geen vrolijk album. Ik denk dat je het niet mooier hoeft te maken dan het is. Er zijn gewoon heel veel dingen in de wereld waar wij ons mee bezig houden en waarvan wij vinden dat er aandacht aan besteed mag worden, die in een liedje beschreven zouden mogen worden. Dat wil niet zeggen dat we niet blij zijn met onze levens, dat totaal niet, maar wij zijn geen band die zingt over party en bullshit en dingen mooier maken dan het al is. Op “Lights Below Sunrise” schreef ik zelf nog de teksten. Het waren eigenlijk allemaal liefdesliedjes en op een gegeven moment heb je dat ook wle gehad. Sinds “Arrogance. Ignorance.” schrijft Jasper (van den Broek, red.) de teksten en ik kan me er erg goed in vinden. Ik denk dat het goed bij onze muziek past en daar halen wij onze energie uit.
We hebben inderdaad misschien wel een positieve vibe rondom onze band hangen vanwege onze persoonlijkheid. We houden er niet van om arrogant te doen en willen graag met iedereen normaal doen. Ik denk dat we dat als personen niets dan normaal vinden. Wat je dan als invalshoek kiest om als uitlaatklep te dienen, in dit geval onze muziek, denk ik dat we meer naar de meer kritische kant hangen.

Merken jullie daarbij een verschil met andere bands?
We houden ons niet bezig met hoe andere bands zich gedragen. We houden niet van kliekjes. Dat is waarschijnlijk ook iets wat ons anders maakt dan andere bands. We doen toch altijd ons eigen ding. We houden gewoon niet van clubjes.

Jullie onderscheiden jezelf tevens met de release-show met verschillende bands als de poppunkband Call It Off
Dat doen we expres. De drummer van Call It Off, Sergei Christian, gaat heel vaak met ons mee en Lesley Klaverdijk is een goede vriend van ons. Ter variatie dachten wij: waarom niet? We kunnen wel weer drie metalcorebands neerzetten en dat wij dan weer daar achteraan headlinen, maar ja… Dat zagen wij gewoon niet zo zitten. Wij willen vrienden erbij hebben. Het leek ons gewoon tof. We hebben niet echt gekeken wat nou de meeste mensen zou trekken of iets dergelijks. We wilden gewoon een gevarieerde line-up met vrienden. Ik denk dat dat wel gelukt is.

Op vrijdag 15 november komt het nieuwe album “Elegy” uit. Dezelfde dag speelt Wasted Bullet een release-show met o.a. Call It Off en Embrace The Day in 013.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.